FransWe verlaten Lidzbark-Warminski over een prima te berijden spoordijk.
Over nog meer onverharde wegen rijden we verder door een prachtig bos, waar af en toe een hele dikke eik in staat.
De route voert ons over fraaie bospaadjes, maar soms ook over vormen van verharding die niet echt gemaakt zijn met het comfort van de fietser op het oog.
Vroeger had je in Nederland ook nog veel onverharde wegen, en reed je op een Fongers fiets, met drie versnellingen als je geluk had, en met een spiraalgeveerd lederen Lepper zadel van bijkans twee kilo, maar met een comfort waar een 269 euro kostende thudbuster tegenwoordig niet aan kan tippen.
Nu heeft men speciale gravelbikes, met 14 versnellingen in de naaf verstopt, en speciaal voor de Achterhoekse schelpenpaden ontworpen banden. Voor alle gravelbikers heb ik een tip! Ga naar het oosten van Polen. Hier kun je nog je hart ophalen aan allerlei soorten gravel, en nog veel meer soorten wegdek van anderszins beroerde kwaliteit.
Zo hebben we het van rivierkeitjes gemaakte bospad:
Of een uit betonplaten gemaakte weg:
Bouwafval blijkt ook een optie te zijn:
Of, en deze is helemaal erg, zeskantige betonnen kinderhoofdjes:
Na zo 45 km te hebben afgezien arriveren we in Bartoszyce. We bekijken de fraaie stadspoort en genieten van een kop thee met lekkere cheesecake.
Een uurtje later lunchen we op een bankje in een stemmige en kunstbloemrijke omgeving.
Daarna wordt de route eigenlijk wel knap saai. Veel uitgestrekte koolzaadvelden en ander akkerland.
Het gladde asfalt wordt behoorlijk tenietgedaan door een stevige tegenwind. Na ca 90 km doen we boodschappen, we hebben iets verderop een agroturistica geboekt waar we zelf moeten koken. Dit gaat het worden!
Een paar kilometer verder komen we aan bij ons onderkomen. Wat verderop in het weiland staan twee kraanvogels die hun luide kruuh-kruuh! over het veld laten schallen. In de avondzon slaan wij een fles chardonnay aan en heffen een glas op deze dag.
