FransOftewel de gele trui is natuurlijk een graag gedragen kledingstuk onder de betere wielrenners. Niet dat ik daartoe behoor, maar een geel shirt valt natuurlijk wel lekker op! Een nadeel is dat de gele kleur buitengewoon aantrekkelijk is voor bepaalde insecten.
Zodra ik stilzit word ik massaal aangevallen door honderden minuscule kevertjes. Ze doen niets, maar fijn is het niet!
Om halfzeven begint het vanochtend overigens nog even flink te regenen. Gelukkig duurt het niet lang, en om kwart over acht zit ik weer op de fiets.
Het landschap wordt steeds aantrekkelijker, en ik kom m’n eerste wijngaarden tegen. Chablis.
Tegen de middag passeer ik Auxerre. Omdat het zondag is, en ik de mis niet wil verstoren, laat ik de kans voorbijgaan om hier nog een caminostempel te scoren.
Ik drink een potje thee in een café, en doe wat inkopen in een van de weinige open winkels. Zo te zien kun je hier je fiets maar beter goed op slot zetten!
Na Auxerre fiets ik verder langs de Yonne en het Canal du Nivernais, wat voor mij bekend terrein is.
Op het fietspad ligt een adder lekker in de zon. Wanneer ik poog deze van het pad af te jagen gaat hij direct in de aanvalstand.
Dan niet!
Na een kilometer of 85 hoop ik bij een camping aan te komen waar ik al eerder geweest ben. Wanneer ik de camping zie liggen kom ik er achter dat ik aan de verkeerde kant van rivier fiets. Via Google zie ik dat de camping sowieso gesloten is, dus zal ik nog even door moeten rijden. Dat is geen straf , want voor het eerst in dagen heb ik geen harde wind tegen.
In Merry-sur-Yonne, een paar kilometer verderop, vind ik alsnog een camping. Ik zit hier zo te zien nog op de goede weg!
Het restaurant bij de camping is volgeboekt, maar er is een winkeltje waar ik mijn eigen driegangenmenu same stel. Ik dineer vanavond met paté en croute, linzen met worst en wortelsalade, en vruchtenyoghurt toe. Het smaakt me prima!
