FransOp de fiets is vaak een hachelijke zaak. Ik weet dat er mensen zijn die naar Rome ofzo fietsen en die van te voren alle overnachtingen hebben geboekt. Prima, maar het is niet mijn stijl.
Mijn planning bestaat er doorgaans uit dat ik om een uur of drie een bankje opzoek, en eens kijk wat ik verder nog ga doen. Maar in dit geval heb ik al eergisteren al met een zogenaamde ‘ warmshowers’ gastheer in Luik contact opgenomen om bij hem te overnachten.
Het wordt me al gauw duidelijk dat de afstand naar Luik misschien wat te ambitieus is. Er blijkt namelijk een flinke wind tegen te staan! Tot Roermond probeer ik de vaart er nog in te houden door langs de provinciale weg te rijden, maar daar is natuurlijk geen pest aan.
Na een vlaaipauze in Roermond besluit ik toch de veel langere maasroute te volgen.
Die is in elk geval een stuk mooier!
In Urmond stuit ik op de zoveelste wegafzetting. Het blijkt dat ik er niet door mag vanwege het NK triatlon. Ik benadruk nog dat 180 km fietsen niet veel voorstelt, en dat ik nog veel verder moet, maar de gele hesjes zijn weinig gevoelig voor mijn argumenten.
Het voordeel van terug fietsen is wel dat je dan ook even de wind mee hebt.
Om drie uur zoek ik een bankje en boek een kamer op een boot in Maastricht. Kijk, dat is planning!
Om 4 uur, na bijna 90 km, kom ik er aan, zoek mijn kajuit op, en val terstond in slaap. Na ruim een uur word ik wakker, neem een douche, eet wat in de stad, en schrijf dit blog terwijl ik lekker op het dek over de Maas zit uit te kijken.
