8,6 kilometer. Aldus Komoot, mijn navigatiesysteem. Het is me al gauw duidelijk dat dit niet de meest interessante rit van mijn fiets carrière gaat worden.

Eindeloos strekt het Franse agrarische landschap zich voor me uit.

De route mag dan ‘langs oude wegen’ heten, maar voor oude wegen vind ik ze vaak wel verdacht recht.

Af en toe is er wat kleur te zien in het verder geelgroene landschap.
Na 70 km arriveer ik in Châlons-en-Champagne.

Het is tijd voor een pauze, en omdat ik vermoed dat ik niet veel meer tegen ga komen verorber ik hier bij een Libanees restaurant een copieuze middagdis.

Mijn vermoeden blijkt juist, ook na Châlons-en-Champagne verandert het landschap niet wezenlijk.

Vind hier maar eens een plekje om in het wild te kamperen! Ik kom nog langs een groot bosgebied, maar dat blijkt een goed afgezet militair oefenterrein te zijn.
Het is bijna 8 uur wanneer ik na 132 km tegen de wind in fietsen in Arcis-sur-Aube een camping vind. Die zijn hier bepaald niet dik gezaaid! Ik tref hier Henk weer, van wie ik eergisteren afscheid had genomen.
Ondertussen heb ik in Châlons mijn eerste pelgrimsstempel weten te scoren. Nu hoor ik er pas echt bij!
