Iedereen die wel eens in Duitsland heeft gefietst weet dat je te pas en te onpas wordt geconfronteerd met dit soort borden. Daar trekken wij ons natuurlijk vaak niet zo veel van aan.

Maar als we met een helling van 16% wordt geconfronteerd willen we daar wel eens een uitzondering voor maken. Merk overigens op dat dit bord er op wijst dat je moet afstappen als je naar beneden gaat! Dat doen misschien zelfs de Duitsers zelf ook niet.

Dit was een van de vele andere verbodsborden waar men in Duitsland gek op schijnt te zijn.
Bezienswaardig was ook dit overstekende damhert, dat ons nog net wist te vermijden.

Ondertussen zijn we ook definitief de bonte kraaien grens gepasseerd. In plaats van stemmig zwart zien de kraaien er hier zo uit:

We fietsen inmiddels door fraaie maar nogal geaccidenteerd beukenbossen verder richting de Poolse grens. Het bos wordt afgewisseld met eindeloze campings en sjieke badplaatsen, die vol staan met fraaie villa’s met torentjes, grote appartementencomplexen en in allerlei pasteltinten gekleurde hotels, en waar geregeld hordes bejaarde mensen in de weg lopen, of fietsen, op zo te zien snelheidbegrensde e-bikes.

We passeren de Poolse grens, en arriveren in onze eerste Poolse stad, Świnoujście.

Het is fris en winderig, dus we duiken een restaurantje in voor een lekker pannetje soep.

Na de lunch steken we per veerpont de Oder over.

Met de beukenbossen is het hierna afgelopen. Over gravel en zand fietsen we door een uitgestrekt dennenbos door naar Międzyzdroje.

Heel ver hebben we vandaag niet gefietst maar na 60 km voornamelijk gravel en zandpaden vinden we het wel mooi geweest, en strijken al vroeg neer in een hotel. We laten ons de Oostzee kabeljauw goed smaken en lopen wat langs het strand, waar donkere wolken zich boven zee samenpakken.

Tot nu toe hebben we goed weer gehad. Hopelijk blijft dat zo!