Koortsdromen

Toen ik gisteravond onder de douche vandaan kom werd ik al snel door hevig  koude rillingen bevangen. 

Tijd om onder het dekbed weg te duiken. Dat mag dan een stuk warmer zijn, maar het wordt me duidelijk dat ik van meer last heb dan alleen van opgeblazen benen. Ik blijk flinke koorts te hebben, en zal daar de rest van de lange nacht flink last van hebben in de zin van een doorlopende voorstelling van buitengewoon hardnekkige koortsdromen.

Waar ze over gingen? Geen idee, maar er was geen ontsnappen aan, en het was een zeer onrustige nacht.

’s Ochtends gaat het wel weer, en vervolg ik de route.

Die was overigens wel mooi, langs onder meer een droogstaand kanaal.

Na ca 30 kilometer, in Saverne, heb ik in de gaten dat ik echt niet meer moet gaan klimmen. Het verstand neemt de overhand, ik moet er mee stoppen.

Ik plot een zo vlak mogelijke route richting de Rijn, die ik na een aardige fietstocht van nog eens 55 kilometer bereik en oversteek.

Na een laatste 6 kilometer stap ik afgepeigerd af bij Hotel Engel, in het Duitse dorpje Schwarzach. 

Met de fiets in de trein is namelijk een ramp in Frankrijk en bovendien zijn ongeveer alle treinen volgeboekt. Iets met Hemelvaart?

Ik ben van plan om morgen terug te reizen met een Quer-durchs-Land-Ticket, dus met alleen regionale treinen. Dat wordt weer dolle pret! En minstens 10 uur treinen.