FransOnze gastvrouw schotelt ons vanochtend een prima ontbijt voor, maar ondertussen regent het buiten wel. De Belgische buienradar voorspelt zelfs voor bijna de gehele dag regen.
Eenmaal op de fiets gezeten valt het eigenlijk wel mee, maar na een uurtje fietsen begint het toch wel echt pijpenstelen te regenen.
Ondertussen kijken we onze ogen uit naar de vele gedenktekens die hier memoreren aan de Eerste Wereldoorlog, bijna op elke kruising staat er wel een. Flink nat geregend stappen we een café in, waar we ons bij de open haard opwarmen en drogen.
Wanneer we vertrekken regent het al niet meer, en dat is de rest van de dag zo gebleven. We genieten verder van de Belgische architectuur, wat hier toch steeds weer een bron van vermaak is.
Kortrijk is de enige beetje grote stad die we vandaag tegenkomen. Er staat een indrukwekkend beeld, bedoeld om het suïcide probleem bij jongeren onder de aandacht te brengen.
Als we in de middag bij de Oude Kwaremont langs fietsen kan ik het niet laten om deze beruchte kasseienstrook te beklimmen.
Nanneke blijft liever beneden. De beklimming viel mee, of viel het nou juist tegen? Eigenlijk viel het me dus tegen dat het me zo mee viel. Nanneke blijft liever beneden. De beklimming viel mee, of viel het nou juist tegen? Eigenlijk viel het me dus tegen dat het me zo mee viel. Ingewikkeld! Maar ik had er meer van verwacht.
Een uurtje later komen we aan bji onze vrienden op de fiets in Maarke-Kerkem, een klein dorpje aan de rand van de Vlaamse Ardennen, waar we hartelijk worden ontvangen, en ook nog eens mee kunnen eten!
