FransEven heb ik er helemaal genoeg van! Het is 32 graden, voor de zoveelste keer gaat de weg stevig omhoog, en we hebben al meer dat 70 km en bijna 1000 hoogtemeters gefietst. Terwijl het zweet van de rand van m’n pet afdruppelt stap ik af en loop die laatste kilometer wel. Veel maakt het in tijd niet uit.
De dag begon overigens best wel fris, met een temperatuur van niet veel meer dan 10 graden.
Na een rustdag in Salamanca, waarop we de stad bekijken, de kerk bezoeken, lekker eten en natuurlijk ook uitrusten, rijden we de stad uit over de romeinse brug, en klimmen we langzaam de Sierra de Dueña in.
Onderweg komt er een flinke vogel overzeilen. Ik weet er wat foto’s van te maken, en het blijkt een monniksgier te zijn, ook hier zeker geen algemene verschijning.
We klimmen naar ruim 1100 meter, en dalen dan af naar de eerste bar die we tegenkomen, en overigens ook het eerste dorpje, en dat pas na 40 kilometer. Het is een rustige streek hier.
Onderweg komen we door het dorpje Los Santos, waar natuurlijk even een foto moet worden gemaakt.
Na ongeveer 60 kilometer zijn we in Valdelacasa, waar een herberg in de buurt is en waar we hopen wat te kunnen eten.
Alles is er echter gesloten, behalve een klein winkeltje waar we koud water, yoghurtjes, brood en sardientjes kopen, die we op het terras van het gesloten restaurant nuttigen. Ook lekker.
Aangesterkt besluiten we door te fietsen naar Béjar, een mooi gelegen stadje, waar we voor vanacht een kompleet appartement huren.
We doen best wel lang over die laatste 17 kilometer, dan moet je ook maar niet gaan lopen, en komen er pas tegen 5 uur aan. We zijn blij dat we er zijn!
