FransVandaag fietsen we door het uitgestrekte Spreewald. Het is een bosrijk gebied, doorsneden door een gigantisch aantal kleine kanaaltjes, afgewisseld met weidse landbouwgronden.
In dit gebied heerst nog enige ostalgie, oftwel de neiging om nog heimwee te hebben naar de DDR.
Dat uit zich voornamelijk in de vele reclames voor de Spreewälder Gurken die je hier tegenkomt.
Dat je vrouw bij de Stasi zat en je bespioneerde, dat je 12 jaar moest wachten op een Trabant, dat je dochter je verklikte op school als je iets onwelgevalligs over Erich Honecker had gezegd, daarover hoor je ze niet meer, maar zonder Spreewälder Gurken kan men hier niet, knackig, lecker und traditionell!
Verder is het lekker fietsen hier, over oude dijkjes, gravelwegen en prachtig geasfalteerde fietspaden, waar we nagenoeg niemand tegenkomen.
Af en toe valt er een flinke bui uit de lucht, maar die duren niet lang, en zijn op een terrasje wel uit te houden.
Na 95 km vinden we een camping aan een meer, waar we eerst een pizza eten en dan nog wat gaan zwemmen.
Het wordt een warme nacht. Morgen Berlijn?
